İskoçya’daki Stirling Kalesi’nin şapel zemininde bulunan parçalanmış bir iskelet, trebüşet saldırılarının ilk arkeolojik mağduru olduğu tespit edildi. Araştırmacılar, daha önce “İskelet 150” olarak adlandırılan ve vücudunda 160’ın üzerinde kırık taşıyan genç bir erkeğin kalıntılarını inceledikten sonra bu sonuca ulaştı.
Kemikler ilk olarak 1997 yılında, kaledeki kraliyet sarayı çalışmalarının sırasında kazıldı. İskelet 150, sekiz kişiyle birlikte şapelin zeminine gömülmüştü. Bu sıra dışı mezar yeri, ölenlerin kale dışında normal mezarlıklara erişim olmadığı durumlarda kalenin içinde defnedildiği anlamına geliyor.
Bu bulgu, Stirling’in tarihindeki en şiddetli olaylardan birine denk geliyor. İngiliz Kralı Edward I, 1304 yılında uzun süren bir kuşatma sonucunda []İskoç Bağımsızlık Savaşları sırasında kaleyi ele geçirmişti. Tarihi kayıtlar, saldırıda trebüşetlerin kullanıldığını doğrulamakta ve devasa “Warwolf” adlı silahın da bu saldırılarda yer aldığı belirtilmektedir.
Trebüşetler genellikle surları yıkmak için inşa edilirdi. Ağır bir karşı ağırlık, uzun bir kolu hareket ettirerek bir sling üzerindeki taşı hedefe doğru fırlatırdı. Büyük taşlar yüzlerce metreye kadar gidebilir ve kalın duvarlara zarar verecek kadar güçlü bir etki yaratabilirdi.
İskelet 150, bu tür bir silahın insan vücuduna ne yapabileceğini göstermekte. Araştırmacılar, yaklaşık 165 santimetre boyundaki iskelette 160’tan fazla kırık buldular. Sadece kafatası bile 61 kırık içeriyordu. Kaburgalarda neredeyse 60 adet çizgi şeklinde kırık bulunurken, omuzda derin ve düzensiz bir kırık tespit edildi.
Bradford Üniversitesi’nden biyolojik antropolog Jo Buckberry ve Uppsala Üniversitesi’nden Patrick Randolph-Quinney, kalıntıları inceledi. Röntgenler ve mikroskopik çalışmalar, genellikle orta çağ iskeletlerinde görülen yaralanmalardan farklı bir örüntü ortaya koydu.
Yaralanmalar, yüksek hızlı kazalarda görülen travmaya benzemekteydi. Araştırmacılar ayrıca, kalenin duvarlarından düşme olasılığını da değerlendirdiler, ancak bacaklardaki yaralanmalar bu açıklamaya uymuyordu. Eldeki kanıtlar, erkeğin darbe aldığı sırada ayakta olduğunu göstermekte.
Darbe, vücudunun ön kısmından geçerek göğsüne etki etmiş ve iskeletin büyük bir bölümünde kırıklara neden olmuş. Araştırmacılar, darbenin muhtemelen erkeği anında öldürdüğünü ve cesedinin yere saplanmasına yol açtığını düşünüyorlar.
Darbe atan silahın tam olarak hangisi olduğu kesin olmasa da, tarihi kayıtlar kuşatmada kullanılan trebüşetlerin varlığını doğrulamaktadır. Araştırmacılar ayrıca, Warwolf’un İskelet 150’ye doğrudan isabet edip etmediği konusunda kesin bir sonuca varmış değiller.
Kral Edward I’in, teslimiyet teklifine rağmen kuşatmayı sürdürmesi ve Warwolf’un inşa edilmesine karar vermesi, olayın ilginç bir detayını oluşturuyor. Kayıtlar, devasa silahın inşa edildiği ve test edildiği sırada kaleden teslimiyet beklendiğini göstermekte.
Bu yeni çalışma, yazılı kayıtları fiziksel kanıtlarla birleştirerek, savaş zamanlarında sadece duvarlara değil, aynı zamanda yakınlardaki kişilere de tehlike oluşturabilecek silahların insan üzerindeki etkisini gözler önüne sermektedir. Yıllar boyunca, erkeğin ölüm nedeni bilinmiyordu. Bu analiz, eski kemiklerin, modern görüntüleme tekniklerinin ve tarihi kayıtların bir araya getirilerek şiddetin bile nasıl tespit edilebileceğini göstermektedir.
Kaynak: Archaeology News Online
