Perception dergisinin 2009 tarihli sayısında yayımlanan dikkat çekici bir makalede, İrlanda’nın en değerli el yazmaları olan “Book of Kells” gibi eserlerdeki mikroskobik detayların sırrına ışık tutuluyor. Araştırmaya göre, bu eserleri hazırlayan sanatçılar, 18. ve 19. yüzyıllarda keşfedilen stereoskopik görüntüleme tekniğine aşina olabilirler.
Makalede belirtildiği gibi, “Book of Kells” gibi eserlerdeki karmaşık desenlerin oluşumunda önemli bir ipucu bulunuyor: Desenler, milimetre başına birkaç çizgi kadar yakın aralıklarla çizilmiş ve tüm sayfalarda o kadar kusursuz bir şekilde tekrarlanmış ki, bu tekrarlar stereoskopik görüntüleme için kullanılabilir. Bu stereoskopik görüntülerdeki derinlik algısı, Rönesans‘a kadar astronomi aletlerinde bile eşsiz bir hassasiyet gösteriyor.
Önerilen açıklama şu şekilde: Sanatçılar, öncelikle bir tasarımın kopyasını oluşturmak için “camera lucida” adı verilen bir teknikle, ölçülü bir ızgaraya çok sayıda kopya çizmişlerdir. Daha sonra, bu tekrarlar arasındaki farklılıkları tespit etmek ve stereoskopik görüntülerin derinlik algısını en aza indirmek için stereoskopik karşılaştırma yöntemini kullanmışlardır. Bu yöntem, modern görme testlerine benzer şekilde çalışmaktadır.
Araştırmacılar, Cornell Üniversitesi’nden emekli profesör John L. Cisne’ye teşekkür ederek, makalenin yeniden yayınlanmasına izin verdiği için minnettarlıklarını sunuyorlar.
Görüntü: “Book of Kells”ten bir detay.
Medievalverse’e abone olmak için lütfen web sitemizi ziyaret edin.
John L. Cisne hakkında daha fazla bilgi
Stereoskopik karşılaştırma ve “Book of Kells” üzerine detaylı inceleme
“Book of Kells”teki Kelt düğümlerinin koruyucu işlevi hakkında bir makale
