Suffolk bölgesindeki Red Lodge’da yapılan kazılar, bir Bronze Age tümülüsünün (toprak yığınıyla örtülü mezar) yüzyıllar boyunca farklı amaçlarla kullanıldığını ortaya çıkardı. İlk olarak Erken Bronz Çağı’nda inşa edilen bu yapı, daha sonra Roma döneminde bir kırsal tapınak merkezine dönüştü.
Kazılarda, tümülüsün 2200 ila 1600 BCE arasında inşa edildiği belirlendi. Yaklaşık 45 metre çapındaki bu yapı, içten içe 35-38 metre çapa sahipti. Merkezi bir tepe daha önce burada bulunuyordu, ancak daha sonraki tarım faaliyetleri tüm izlerini silmişti.
Kazılarda herhangi bir mezar kalıntısı bulunamadı. Ancak, yapının boyutu ve konumu, yerel coğrafyada önemli bir yere sahip olduğunu gösteriyor. Yakınlarda çok az başka Bronze Age yapıya rastlanması, tümülüsün bölgedeki en belirgin özelliklerden biri olduğunu ortaya koyuyor.
During the Roman period, tümülüs yeni bir işleve kavuştu. Etrafına büyük, dikdörtgen şeklindeki kutsal bir alan (temenos) inşa edildi; bu, muhtemelen MS 2. yüzyılın başlarında yapıldı.
Kazılarda, sıradan yerleşim izlerine çok az rastlandı. Çukurlar, hayvan atıkları, olası bir kuyu, havuz ve fırın, ritüel faaliyetlere işaret ediyordu.
Daha sonra, tümülüsün doğu tarafına bir tapınak inşa edildi. Bu ahşap yapı yaklaşık 5 metreye 4.5 metre boyutlarındaydı. Duvarlarını oluşturan 10 adet direk deliği bulunurken, iç kısımlarda bulunan iki destek, muhtemelen bir sunağı taşıyordu.
Tapınağın duvarları çamur sıvası ile kaplıydı ve çatısı kiremitliydi. Kazılarda yaklaşık 48 kilogram boyalı sıva ve 111 kilogram kiremit parçası bulundu.
Ritüel faaliyetlere dair en güçlü kanıtlar, hayvan kalıntılarından elde edildi. Tapınağın yanındaki beş çukura, ön ve arka bacaklarıyla birlikte domuz kafatarları yerleştirilmişti. Arkeologlar bu tür depolamalara “kafatası-ayak” depolamaları adını veriyor.
Tüm domuz kafatastarı doğuya, tapınağa doğru bakıyordu. Bu depolamalar farklı zamanlarda yapılmıştı ve bir çuğurun birkaç kez açıldığı görülmüştü. Bazı kafatastlarının yanına sikkeler yerleştirilmişti; bunlar arasında Antoninus Pius ve Faustina dönemlerine ait sikke parçaları bulunmuştur.
Depolamalarda çoğunlukla genç, yetişkin erkek domuzlar kullanılmıştı. Bir kafatası üzerinde başın kesildiği izleri görülmüştü ve kemiklerin kısa süre sonra ölümlerinden sonra yerleştirildiği anlaşılmıştır.
Diğer hediyeler arasında sikkeler, broşlar, iğneler, cımbızlar ve katlanmış bakır alaşımlı yaprak şeklinde bir plaka bulunmuştur. Toplam 152 sikke kurtarılmıştı; bunlardan 27’si tapınağın yakınında bulunurken, 11’i tümülüsün dışındaki çukurda bulunmuştur.
Ayrıca, batı tarafındaki bir çukura neredeyse tamamlanmış bir inek iskeleti yerleştirilmişti. Hayvan üzerinde ne kesim ne de tüketim izleri görülmemiştir.
tarihleme yöntemine göre, bu depolama MS 238 ile 384 tarihleri arasında yapılmıştır.
Tapınak ve kutsal alan, 4. yüzyılın sonlarına kadar kullanılmıştı. En son bulunan sikke parçaları yaklaşık MS 348-350 tarihlerine aittir.
Bu yapının daha sonraki tarihinde başka bir olay yaşanmıştır. Orta Çağ döneminde, eski Roma alanının çukuruna bir mezar açılmıştır. 1238 tarihli bir belgede, bölgede bulunan bir idam sehpası hakkında bilgi verilmiştir ve tümülüsün potansiyel bir infaz yeri olduğu düşünülmüştür.
Fiziksel olarak bir idam sehpasına rastlanmamış ve mezarda açıkça asılma izleri görülmemiştir. Ancak, bu konum, eski tümülüslerin daha sonra sınır işaretleri veya ceza yerleri olarak kullanıldığı bir örüntüye uymaktadır.
Red Lodge’da, aynı antik yapı, zaman içinde farklı roller üstlenmiştir. Bir Bronz Çağı mezar anıtı, daha sonra Roma döneminde bir kutsal alana dönüştü; burada insanlar hayvanlar, sikkeler ve kişisel eşyalar bırakıyordu. Yüzlerce yıl sonra, aynı yerin infaz yeri olarak kullanıldığı düşünülmektedir.
Yayın:
Forshaw, A. (2026). Suffolk’taki Red Lodge’da kullanılan bir Bronz Çağı tümülüs ve Roma dini merkez alanı. Britannia (Society for the Promotion of Roman Studies), 1–31.
doi:10.1017/s0068113x26100841
Kaynak: Archaeology News Online
