Arkadaşlar, uzun süredir Anadolu’daki ilk metalürji merkezlerininChronolojisi ve korunması meselesiyle uğraşıyorum, ama eldeki verilerin tutarsızlığı beni gerçekten takıyor. Örneğin Çatalhöyük’teki bakır işleme izleri ile Çayönü’ndeki teknolojik birikimin tarihlenmesinde kullanılan radyokarbon verileri bazen birbirinden onca yıl ayrılıyor. Sorum şu: bölgedeki eritme ocaklarının ve kalıntıların tarihlenmesinde hangi metodolojik parametreler (14C, termoluminesans, arkeomanyetik analiz) birbirini doğrlayacak şekilde kombine ediliyor? Tek tek hangi laboratuvar sonuçları hangi kriterlerle kabul görüyor?
İkinci konu da koruma tedbirleri. Kazı alanlarında ortaya çıkan ilk demir/bakır eserlerin oksitlenme ve korozyonla tahrip olmasını önlemek için sahada uygulanan kimyasal stabilizasyon (örneğin sodyum hidrosfit, BTA) protokollerinin sınırları neler? Yurt dışındaki model projelerde (Zimbabwe, Kuzey Anadolu kıyaslamaları) hangi mühendislik/koruma sınırına ulaşıldı, yoksa bu konuda hukuksal bir koruma statüsü bile mi eksik? Deneyim geçen var mı, hangi adımlarla ilerlemek gerekir?
tarafından güncellenmiştir.