İngiltere’nin 1066 yılında Normadlar tarafından fethedilmesi uzun zamandır İngiliz tahtı için verilen mücadeleyle ilişkilendirilmiştir. Ancak yeni araştırmalar, Roma’nın da bu hikayede önemli bir rol oynadığını savunuyor.
East Anglia Üniversitesi tarihçisi Tom Licence, kayıp bir Papa mektubunun parçalarını inceledi. Bu parçalar, Vatikan arşivlerindeki ortaçağ papalığı metinlerinin koleksiyonlarında korunmuştur.
Mektup, İngiltere’nin, rakip papalar arasındaki acı bir anlaşmazlığın ortasında yer almasının, Papa Alexander II’nin Normandiya Prensi William’a verdiği desteği nasıl etkilediğini gösteriyor. Bu çatışma, William’ın ordusunun İngiliz Kanalı’nı geçmesinden yıllar önce Batı Hristiyanlığı’nı bölmüştü.
1061 yılında, rakip gruplar iki papa seçti. Alexander II, bir grubun desteğini alırken, Parma Piskoposu Cadalus, rakip Papa Honorius II oldu. Honorius da Kutsal Roma İmparatorluğu’nun ve Avrupa’nın kuzey bölgelerindeki destekçilerin güçlü desteğine sahipti.
Bu anlaşmazlık hala devam ederken, Harold Godwinson Ocak 1066’da İngiltere kralı oldu. Licence, Harold’un rakip papalara yönelik politikasının, Alexander ile olan ilişkisini zayıflatmış olabileceğini savunuyor.
Alexander’ın mektubundaki bir pasajda, İngilizlerin Aziz Petrus’un korumasından uzaklaştığına dair bir suçlama yer alıyor. Papa, “gururla hareket eden” insanları kınamış ve onları Şeytan ile ilişkilendirmişti. Daha önceki tarihçiler bu sert dilin farkındaydı ancak genellikle yorumların belirsiz olduğunu düşünmüştü.
Licence, bu sözleri 1060’larındaki papalığın bölünmesine bağlıyor. Ona göre, Alexander İngiltere’nin kendi yanında yer almayı bırakarak rakibini desteklediğini suçluyor. Bu durum, pasajın daha geniş bir kilise kontrolü mücadelesiyle bağlantılı siyasi bir anlam taşımasına neden oluyor.
Bu bulgu aynı zamanda, Alexander’ın William’a verdiği desteğin yeni bir açıklaması sunuyor. Papalığın Norman istilasını desteklemesinin genellikle Harold’un taht hakkındaki tartışmalı iddiaları ve Harold’ın yaptığı yeminlerle ilgili iddialarla ilişkilendirilmiştir.
Bu yeni yorum, bu sorunları daha geniş bir Avrupa çatışmasının içine yerleştiriyor. Eğer Harold Alexander’ın rakiplerini destekleseydi, papanın onun görevden alınmasını tercih etmesi için bir nedeni olurdu. William’ın kampanyası, kilise içindeki mücadeleye dahil olan bir papanın desteğini kazanarak güçlendi.
Alexander’ın desteği tek başına savaşı kazandırmadı. William’ın hala bir orduya, gemilere ve İngiltere’deki başarılı bir kampanyaya ihtiyacı vardı. Ancak bu araştırma, istilanın nasıl algılandığını şekillendiren Roma’daki siyasi ortamı vurguluyor.
Kayıp mektup özellikle önemlidir çünkü Alexander’ın tüm mektuplarının kaydı günümüze ulaşmamıştır. Sadece bazı mektupların kopyaları ve alıntıları daha sonraki ortaçağ koleksiyonlarında korunmuştur. Bu mektuptan iki alıntı, papalığın resmi belgelerinin koleksiyonlarında hayatta kaldı.
Bu çalışma, Tom Licence’ın yeni kitabı “Harold: Warrior King” adlı eserde yer alıyor ve Yale Üniversitesi Yayınları tarafından yayınlanmıştır. Araştırma, İngiliz Müzesi’nin, Norman istilasıyla ilgili önemli bir kaynak olan Bayeux Tapestry‘yi içeren bir sergi hazırlamasıyla aynı zamana denk geldi.
Bu yeni yorum, 1066 yılını, İngiltere, Normandiya, Roma, Kutsal Roma İmparatorluğu ve kilise içindeki rakip grupların dahil olduğu daha geniş bir mücadele içinde konumlandırıyor. Hastings Savaşı hala kimin İngiltere’yi kontrol edeceğini belirlese de, William’ın istilasının siyasi ve dini gerekçesini şekillendiren olaylar Roma’da gerçekleşti.
Daha fazla bilgi için: University of East Anglia
Kaynak: Archaeology News Online