Almanya’daki Saksonya-Anhalt eyaletinde Posaer Berg’de devam eden arkeolojik kazılar, önemli bir erken ortaçağ yerleşimi hakkında yeni ayrıntılar ortaya çıkarıyor. Araştırma kazıları, 2017 yılından bu yana Saksonya-Anhalt Eyalet Miras Yönetimi ve Archeologie Bürosu önderliğinde gerçekleştiriliyor.
Yerleşim alanı, birkaç önemli döneme ait kalıntıları barındırıyor. Bunlar arasında dokuzuncu ve onuncu yüzyıla tarihlenen tahkimli bir yerleşim, daha sonra Zeitz Piskoposlarının merkez haline gelen bölge ve 1114 yılında kurulan Benediktin manastırı yer alıyor.
Bu yılın kazıları, erken ortaçağ kalesi‘nın güney kısmına odaklandı. Yerleşim, Licht Elster ovalığının üzerinde yer alan bir tepede konumlandığı için güçlü bir stratejik pozisyona sahipti.
Kale, sekiz hektardan fazla bir alana yayılıyordu. Tepedeki merkez kale ve doğudaki daha geniş dış bölgeden oluşuyordu. Dik yamaçlar, savunma sisteminin bir parçasını oluşturuyordu.
Arkeologlar şimdi merkez kalesinin güney tarafındaki erken dönem yapılarını ortaya çıkardı. Önemli buluntulardan biri, büyük bir hırsız çukurundan tespit edilen kalın bir duvarın köşesiydi. Duvar yaklaşık 1,7 metre genişliğindeydi ve dokuzuncu ya da onuncu yüzyıla ait bir kulenin parçasını oluşturmuş olabilir.
Kule, kale güney sınırını çeviren bir duvara bağlıydı. Onuncu yüzyılın sonlarında bu savunma hattı yangında yıkıldı veya hasar gördü. Sonrasında tahkimatlar daha da güneye taşındı.
Piskoposluk 1028 yılında Zeitz’den Naumburg’a taşındıktan sonra kompleks kullanımda kalmaya devam etti. 1114 yılında Naumburg Piskopu Dietrich I, Posa’da bir Benediktin manastırı kurdu. Manastıra kuzey Kara Orman’ından Hirsau’dan rahipler getirildi.
Son kazılar şimdi manastırın güney sınırına dair resmi değiştiriyor. Arkeologlar, ek yapılardan çevrili ikinci bir avluyu buldu. Daha önce onaltıncı yüzyıla ait döşeli bir avluğun güney sınırı, manastırın sınırlarını belirlediği düşünülüyordu.
Yeni buluntular, kompleksin çok daha güneye doğru uzandığını gösteriyor. Amacı hâlâ bilinmeyen küçük bir Romanesk yapı ortaya çıkarıldı. İkinci avluğun güney tarafının yanında başka bir yapı duruyordu.
Her iki yapı da yüksek kaliteli inşaatın izlerini taşıyordu. Ondördüncü yüzyıla ait iki adet sıcak hava ısıtma sistemi ile ince kırmızı bir sıvalı zemin bulundu.
Manastırın su sistemi, başka nadir bir buluntu sunuyor. Arkeologlar, onbirinci yüzyıldan itibaren kullanılan birçok ahşap boruyu belgeledi. Yazılı kayıtlar, suyun 1168 yılından itibaren dört kilometreden fazla uzaklıktan getirildiğini gösteriyor.
Son olarak avlunun güney kısmında bir chiniden su borusu kesiti bulundu. Boru ondördüncü yüzyıla tarihleniyor ve yaklaşık beş metre boyunca izlendi.
Sistem, yaklaşık 70 santimetre uzunluğunda ve 12 santimetre genişliğinde çini borular kullanıyordu. Çömlekçiler bu boruları çarkta şekillendirdi ve piştirdi. Şekillendirilmiş uçlar, parçaların birbirine oturmasını sağlarken, eklemler çinile mühürleniyordu.
Bu türden erken dönem çini su boruları nadiridir. Benzer örnekler yalnızca birkaç güney Alman manastırında ve kalesinde bulundu.
Isıtma sistemleri ve su boruları, ortaçağın sonlarında gelişmiş bir monastik kompleksi işaret ediyor. Aynı zamanda genellikle çöküş ile ilişkilendirilen bir dönemde manastıra devam eden yatırımlara dair kanıt sağlıyorlar.
Kazılar, altı haftalık öğrenci eğitim kazısı Ekim ortasında bittikten sonra sürdürülecek. Bir sonraki aşama, kale güney sınırındaki ortaçağ yapılarına odaklanacak.
Nog geen reacties