Almanya’nın Aschaffenburg şehrinde, Main Nehri kenarında bulunan 2400 yıllık bir ahşap yapı, arkeologlara Demir Çağı dönemine ait inşa teknikleri ve bölgedeki yerleşim yerinin önemi hakkında yeni kanıtlar sunuyor.
Çalışma alanında su baskınına karşı yapılacak düzenlemeler sırasında, işçiler 2026 yılında Willigis Köprüsü yakınlarında bir stormwater (yağmur suyu) tahliye havzası inşaatı sırasında ahşap parçalarını buldu. İlk başta yaşı belirlenemeyen bu parçaların, Bavyera Eyaleti Anıt Koruma Dairesi’nden bilim insanları tarafından Demir Çağı dönemine ait olduğu tespit edildi. Ağaçlar, MÖ 372 ile 352 yılları arasında kesilmişti.
Bu keşif, hem tasarımı hem de korunma durumu açısından nadir bulunuyor. Arkeologlar, yapının nehrin kenarında, inşaatın zor olduğu ıslak zeminde inşa edildiğine inanıyorlar. Yapının duvarları kuru taşlardan örülmüşken, büyük meşe kütükleri ana yapı elemanlarından biriydi.
Şu anda yapının ilk üçte birine denk gelen ahşap parçaları kazı alanından çıkarıldı. Her bir parça, dikkatli planlama sonucunda elle temizlendi ve ardından bir vinç yardımıyla çukurdan kaldırıldı. Meşe kütükleri yaklaşık 200 ila 250 kilogram ağırlığında ve 3 ile 4 metre uzunluğundadır.
Restorasyon uzmanları, ahşap parçalarını temizledikten sonra özel bir ortamda sakladılar. Bu işlem, suyla temas halinde olan topraktan çıkarılan eski ahşabın korunmasına yardımcı oluyor. Her bir parça ayrıca 3D lazer taramasına tabi tutulacak. Bu taramalar, parçanın şeklini, yüzeyini ve kullanılan aletlerin izlerini kaydedecek.
Bu izler, Demir Çağı dönemindeki işçilerin ahşabı nasıl şekillendirdiğine dair önemli bilgiler sunuyor. Araştırmacılar, bu izleri inceleyerek inşa teknikleri hakkında daha fazla bilgi edinecek ve büyük parçaların yapıdaki yerleşimini anlamaya çalışacaklar.
Yapının tam olarak ne amaçla kullanıldığı hala araştırılıyor. Bavyera Eyaleti Anıt Koruma Dairesi’nin arkeoloji bölümü başkanı Stefanie Berg, araştırmacıların yapının Main Nehri üzerinden yerleşim yerine erişimi kontrol etmek için kullanılmış olabileceğine inanıyor.
Nehrin kenarında bulunan ahşap platform, daha büyük taş ve ahşap yapının önünde yer alıyordu. Araştırmacılar, teknelerin burada durmuş olabileceğine ve malların teknelerden yerleşim yerine taşınmış olabileceğine inanıyorlar.
Böylesine büyük bir yapıyı inşa etmek, insan gücü, malzeme, planlama ve yetenekli işçilik gerektiriyordu. Meşe ağaçları Spessart bölgesinden getirilmiş ve taşınmadan önce işlenmişti. Hem ahşap hem de taş, Main Nehri üzerinden Aschaffenburg’a taşındı. İşçiler daha sonra kuru taş duvarları ördü ve büyük meşe kütüklerini yapıya yerleştirdi.
Bu ölçekteki bir inşaat projesi, önemli kaynaklara sahip ve büyük bir organizasyon yeteneğine sahip bir yerleşim yeri olduğunu gösteriyor. Yapı aynı zamanda, bölgedeki işçilerin ahşap işleme ve inşa tekniklerindeki becerilerini de ortaya koyuyor. Yapı, yerleşim yerinin önemini simgeleyen bir yapı olarak da değerlendirilebilir.
Şu anda yapının kalıntıları üzerinde çeşitli araştırma ekipleri çalışıyor. Arkeologlar ve inşaat uzmanları yapının inşası hakkında detaylı incelemeler yapıyor, jeoarkeologlar ve bitki bilimciler ise toprak katmanlarını ve bitki kalıntılarını inceliyor. Koruma uzmanları da ahşap ve diğer buluntuların korunması için çalışmalar yürütüyor.
Ek olarak, yapının yaşına dair daha fazla örnek alınmış olup, sonuçlar henüz bekleniyor. Bavyera Eyaleti Çevre Dairesi, Eylül ayında bölgedeki Demir Çağı dönemine ait toprak örnekleri alarak arşivlerine ekleyecek.
Kazı çalışmaları, planlanan pompa istasyonunun inşasıyla birlikte Aschaffenburg Belediyesi tarafından yürütülüyor. Arkeolojik çalışmaların tamamlanması bekleniyor.
Ziyaretçiler, 13 Eylül’deki Anıt Günü’nde kazı alanını yukarıdan izleme fırsatı bulacaklar. Bir Bavyera Eyaleti arkeoloğu, ziyaretçilere çalışmalar hakkında bilgi verecek. Stiftsmuseum ayrıca Aschaffenburg’dan getirilen Kelt eserlerini sergileyecek, bazıları daha önce kamuya açık edilmemiş olan eserler de dahil.
TARİHÇİ DEĞERLENDİRMELERİ (1)