Selamlar, konu başlığı altında asıl sormak istediğim teknik husus, Fatih Kanunnamesi’nin (1477) kardeş katli uygulamasını doğrudan metne döküp dökmediği ve bunun devlet felsefesi açısından “miras paylaşımlı federasyon” ile “tek elde merkezileşmiş mutlaklık” arasında nereye kaydığı. Zira 15. yy’daki “Bir mülk için bin oğul iyidir, mülk bölünmemeli” diye okunan anlayışla, II. Mehmed devrinde kardeşlerin idamı ya da boğazlanması praksişi arasında bir gerilim var ortada. Kanunnamesin 21. bendinde miras hakkındaki ifade, “kardeş katlı” uygulamasını açıkça müstelham mı, yoksa sadece taht devri istikrarının dolaylı bir gerekçesi mi? Bu noktada elimizdeki birincil kaynaklar neler? Mesela Tursun Bey, Aşıkpaşazade ya da İbn Kabıran’ın Fatih dönemi kayıtlarında idam usulünün “devlet nizamı” ( nizâm-ı âlî) çerçevesinde meşrulaştırıldığına dair doğrudan bir ifade var mı, yoksa bu pratik sonradan kanunileştirilmiş bir örf mü?
İkinci sorum, bu konuyu metodolojik olarak nasıl kurgulamamız gerektiği. Yani elimizde somut bir “adım adım kontrol ve doğrulama” şablonu mu kurmalıyız: (1) metin içi kanıt, (2) dış kaynak teyidi, (3) yorum katmanı ayrımı
"Transkripsiyon Doğruluğu: %99.8 Çift Okuma Kontrolü ile tamamlandı."
tarafından güncellenmiştir.