II. Dünya Savaşı‘nın başlarında, Alman paraşütçüler etkileyici bir potansiyel gösterdi ve önemli zaferler elde etti. Whittaker, Matt. “How Did Hitler’s Elite Fallschirmjäger Rise to Power, and What Caused Their Brutal Fall?” TheCollector.com, 1 Eylül 2026, https://www.thecollector.com/matt-whittaker/. Paraşütçülerin kökenleri 1920’lere kadar uzanmaktadır. Paraşütçüler, askerlerin düşmanın savunmalarının arkasına geçerek operasyonlar yapma fikrini ortaya koydu. Bu tür birlikler, düşmanı şaşırtarak ya arkadan saldırılar düzenler veya saldırıların başlamasından önce hedefleri ele geçirirdi. 1930’larda Sovyet Birliği’nde bu fikir gelişmeye başladı ve Almanya da buna katılarak yeni birimler oluşturdu.
Almanya’da, ilk Fallschirmjäger (paraşütçü) birlikleri 1938 yılında Kurt Student komutasında kuruldu. Başlangıçta bazı şüphelerle karşılanmasına rağmen, Student, paraşütçülerinin değerini diğerlerine ikna etti. Fallschirmjäger’lerin sunduğu avantajlar çeşitli alanlarda ortaya çıktı. İlk olarak, gönüllü adaylardan sadece biri dörde seçiliyordu ve zorlu eğitim programı, yıkım teknikleri, piyade taktikleri ve paraşüt eğitimi konularını kapsıyordu. Bu askerlerin ortalama yaşı 18 idi ve bu nedenle zekalarının yüksek olması, fiziksel olarak fit olmaları ve son derece motive olmaları gerekiyordu. Fallschirmjäger’ler agresif ve uyumlu olmalıydı çünkü bir kez atıldıklarında durumlar hızla değişebiliyordu. Paraşütçüler, Luftwaffe’nin bir parçası olarak özel ekipmanlara sahipti; bunlardan biri de rüzgar direncini azaltan ve boyun yaralanmalarını önleyen özel bir kaskdı. Ayrıca her asker, tabanca, el bombası, kıyafetlerinin ve silahlarının üzerine giyilen kamuflaj giysileri taşıyordu. Paraşütçüler, inişten sonra kullanacakları silahlarını ayrı bir kapta taşıyordu.
10 Nisan 1940’da Almanya, Norveç ve Danimarka’yı işgal etti. Fallschirmjäger birlikleri, Stavanger yakınlarındaki iki havaalanına paraşütle indi ve onları hızla ele geçirdi. Alman takviye birlikleri uçaklarla gelerek sayılarını artırdı. İşgalin farklı noktalarında daha küçük indirmeler de yapıldı. Norveç’teki operasyonlar karmaşık sonuçlar verdi; ülkenin askeri gücü sınırlıydı ve tecrübesizdi. Elit Fallschirmjäger birliklerinin gerçek sınavı ise Haziran 1940’ta gerçekleşti.
10 Mayıs sabahı saat 04:25’te, dokuz adet glider (süzme uçağı) gökyüzünden yükseldi ve etkileyici Eben Emael kalesinin çimlik tepesine iniş yaptı. Bu durum, Hitler’in “Fall Gelb” veya “Sarı Harekat” planının önemli bir parçasıydı. Planın başarısı, Eben Emael’in ele geçirilmesine bağlıydı ve bu nedenle Fallschirmjäger birlikleri kullanıldı. Kalenin içinde 1200 asker bulunuyordu ve savunma sistemleri, bunkerler ve topçu bataryaları vardı. Kale, Belçika’ya giden üç önemli köprüyü koruyordu. Alman paraşütçüler, gliderlerden inerek tam bir sürpriz yaptı. Sadece yaklaşık 71 askerle, savunma sistemlerine patlayıcılar veya alev silahları kullanarak saldırdılar. Belçikalı askerler geri çekilirken, Almanlar kalenin kontrolünü ele geçirdi ve garnizonu daha aşağı seviyelerde mahsur bıraktı. Saat 11:30’da kale teslim edildi. Fallschirmjäger birlikleri aynı zamanda indirme sırasında üç köprüyü de ele geçirerek Belçika’nın Alman Wehrmacht ordusunun ilerleyişine olanak sağladı. Fallschirmjäger’lerin Batı’daki ilk operasyonu başarılı bir şekilde tamamlandı.
Bir yıl sonra, 20 Mayıs 1941’de, Fallschirmjäger birlikleri Kret adasına paraşütle indi. Yunanistan’dan tahliye edilmiş müttefik kuvvetler tarafından kontrol edilen Kret, stratejik öneme sahipti. Adanın ele geçirilmesi, Ege ve Akdeniz’e erişim sağlamaktaydı. General Student, Hitler ve Goering’i, “Operation Mercury”nin bir paraşüt operasyonu olması gerektiği konusunda ikna etti. Luftwaffe’nin hava üstünlüğü, bu kararı destekledi; çünkü İngiltere’nin deniz gücü önemliydi. Müttefikler, Enigma cihazından elde edilen bilgilerle, bu elit birliklerin Mayıs ortasında geleceğini önceden biliyordu. Kret Savaşı, her iki tarafın da beklediği gibi olmadı.
Alışılmadık cesaretleriyle, 20 Mayıs Salı günü saat 08:00’de, Fallschirmjäger birlikleri yüzlerce uçaktan atılarak çeşitli hava alanlarına indi. Ancak bu tecrübeli askerler, Belçika’daki ham askerler yerine, tecrübeli müttefik kuvvetlerle karşılaştılar. Ağır anti-hava savunma ateşi ve sert karşı saldırılar, yüzlerce askerin ölümüne neden oldu; bazıları ise yerel halk tarafından öldürüldü. İkinci bir dalga, birkaç saat sonra gliderler ve nakliye uçaklarıyla geldi ve İngilizleri şaşırttı. Nakliye uçaklarına binen takviye birlikleri de anti-hava savunma ateşiyle vuruldu ve bazıları alevler içinde düştü. Toplamda 22.500 Fallschirmjäger askeri, 500’den fazla uçak veya gemi ile adaya indirildi. 1 Haziran’da, 11 günlük kanlı çatışmanın ardından, Fallschirmjäger birlikleri Kret’in kontrolünü ele geçirdi.
Ancak Kret, “Fliegerkorp” (Hava Kolordu) için bir felaket oldu. Savaş, Fallschirmjäger birlikleri için pahalı bir zaferdi. Askerler, tecrübeli kara kuvvetlerine karşı başarılı olsalar da, ağır kayıplar verdiler. Müttefikler 5.500 kayıp verirken, 3.500’ü çatışmalarda öldürüldü veya kayboldu. Operasyonda kullanılan 284 adet Junker nakliye uçağı da düşürüldü veya kullanılamaz hale geldi. Hitler, elit birliklerinin kaybından dolayı şok geçirdi ve daha fazla büyük ölçekli paraşüt operasyonunu yasakladı. II. Dünya Savaşı’nın geri kalanında, Fallschirmjäger birlikleri kara kuvvetleri olarak görev yapmaya başladı ve nadiren paraşütle indirme operasyonlarına katıldılar. Fallschirmjäger birlikleri, Müttefiklerin de kendi hava destekli birliklerini oluşturmasına ilham verdi. Bu askerler de elit gönüllülerdi ve zorlu bir seçim sürecinden geçirilmişti.
Henüz yorum yok