•Kuzey Amerika’nın ilk insanlarından bazıları, son buzul çağının en soğuk dönemi olan Son Buzul Maksimumu’nda (Last Glacial Maximum) yaşanan extreme iklim değişikliğini yakından yaşadı. Bu durum, Yeni Meksika‘daki White Sands Ulusal Parkı’nda bulunan arkeolojik alanda insanların varlığını sürdürdüğüne dair yeni bulgularla ortaya kondu.
Çarşamba günü (14 Ekim) Science Advances dergisinde yayımlanan yeni bulgular, insanların sıcaklıkların yükseldiği dönemde de White Sands’i kullanmaya devam ettiğini ve böylece son buzul çağının en soğuk döneminde manzaranın hızlı değişikliklerini gördüklerini gösteriyor. Son Buzul Maksimumu 26.500 ile 19.000 yıl öncesine tarihlendiriliyor.
“Bölgedeki erken dönem insanların, bir insan ömrü içinde fark edilebilir şekilde hızla değişen ortama gerçek zamanlı tanıklar olması dikkate değer — bu gerçekten düşünmeye sevk eden bir durum,” ABD Jeoloji Penelitianı Kurumu (U.S. Geological Survey) araştırma jeoloğu olan çalışma ortaklarından biri, sözlü ifadesinde belirtti.
White Sands’teki ayak izleri, insanların Asya’dan Bering Boğazı bölgesi üzerinden Amerikalılara ilk başta bilim insanlarının düşündüğünden çok daha erken ulaştığına işaret ediyor; bu da insanların kıtaya yaklaşık 13.000 yıl önce vardığına dair uzun süredir kabul gören varsayımı zorluyor. Bazı bilim insanları ayak izlerini tarihlendirmek için kullanılan yöntemleri tartışmış olsa da, bunların yaklaşık 23.000 yaşında olduğuna inanılıyor.
White Sands; mamutlar ve diğer hayvanlarla birlikte insanların yan yana yaşadığı farklı dönemlere ait ayak izlerine sahip. Araştırmacılar ayrıca White Sands’te eski bir taşıma aracı olan travois’a (iki direğin birbirine bağlanmasıyla yapılan ahşap çerçeve) dair kanıt sağlayan ayak izleri de keşfetti.
Analiz, yaklaşık 24.200 yıl önce bölgenin ve çevresindeki dağların köknar ağaçlarıyla (Pinus, Abies, Picea) kaplı olduğunu ortaya koydu. Ardından gelen iki bin yıllık dönemde sıcaklıklar yükseldi, göl küçüldü ve köknarlar meşe (Quercus) ve pırasa otuyla yer değiştirdi.
“Bu değişim dönemleri boyunca insanlar bu bölgeyi ziyaret etmeye ve burada yaşamaya devam etti,” Birleşik Krallık’taki Bournemouth Üniversitesi’nden paleoantropolog olan çalışma ortaklarından biri, sözlü ifadesinde belirtti. “Ayak izlerinin içindeki çökeltiler, ortamlarının bireysel insan ömürleri içinde önemli ölçüde değiştiğini gösteriyor.”
Araştırmacılar, insanların farklı zamanlarda White Sands’e dönerek değişen iklimin sağladığı avantajlardan yararlanmış olabileceğini düşündü; küçülen bir gölün daha yoğun hayvan ve bitki toplulukları sunmuş olması muhtemel. Ancak ayak izleri insanların orada bulunduğunu belgelese de, davranışları hakkında pek fazla bilgi vermiyor.
“Acak izleri, 20.000 yıldan fazladır burada yaşayan insanlara dair bir kare sunuyor,” Reynolds dedi. “Ancak bunlar onların hayatlarına dair sürekli bir film değil. Bireysel çerçeveler — insanlar, çamur, su ve şansın bir araya geldiği anları gösteriyor.”
Belum ada komentar