Peru’nun kuzeyindeki antik Cerro Mayal yerleşiminde yapılan kazılar, bu sitenin Moche uygarlığı için önemli bir seramik üretim merkezi olduğuna dair yeni kanıtlar ortaya çıkardı. Bu keşifler, bu antik kültürün en az anlaşılan yönlerinden biri hakkında daha fazla ışık tutuyor.
Keşifler, Ulusal San Marcos Üniversitesi (UNMSM) tarafından yönetilen Chicama Arkeolojik Programı’nın (PRACH) mevcut saha sezonu sırasında yapıldı. Kazılar, La Libertad bölgesindeki Chicama Vadisi’ndeki Cerro Mayal’deki antik yerleşimde Temmuz ayının sonlarında yeniden başlatıldı.
Araştırmacılar, özellikle figürinler için kullanılan çok sayıda seramik kalıp, potacılar tabağı ve büyük miktarda üretim atığı buldular. Bu sonuçlar, Cerro Mayal’ın 7. yüzyılda uzmanlaşmış bir seramik üretimi merkezi olarak varlığına dair kanıtları güçlendiriyor.
“Kazıların ilk katmanları, seramik üretimi atıklarıyla kaplıdır,” dedi arkeolog Henry Tantaleán, Chicama Arkeolojik Programı’nın eş direktörü. “Bu, sitenin seramik üretimi için bir merkez olarak oynadığı rolü kesinleştiriyor.”
Moche seramikleri, antik And sanatının en iyi bilinen örneklerinden olsa da, bunların üretildiği atölyeler hala yeterince anlaşılamamıştır. Mevcut kazılar, Moche potacılarının çalışmalarını nasıl organize ettiklerini ve seramik üretiminin günlük yaşamla nasıl entegre edildiğini ortaya çıkarmayı amaçlıyor.
Kazılarda ayrıca, seramik üretimiyle ilişkili mimari özellikler de ortaya çıkarıldı. Bunlar arasında tuğla ve taş duvarların yanı sıra, kil kapların hazırlanmasında kullanıldığı düşünülen alanlar yer alıyor.
Araştırma ekibine göre, en önemli bulgulardan biri, atölyelerin aynı zamanda konut olarak da kullanıldığıdır.
“İnsanların çalıştıkları yerde yaşadığını belirleyebildik,” dedi Tantaleán. “Bunlar atölye-evlerdi ve şimdi bu üretim alanlarının nasıl düzenlendiğini anlamak istiyoruz.”
Bu site, Moche toplumunun Peru’nun kuzey kıyısında geliştiği dönem olan, aynı zamanda Geç Moche dönemi olarak da bilinen 4. Faz’a aittir ve yaklaşık 7. yüzyıldır.
Bu yılki kazılar, Cerro Mayal’daki son 30 yıldaki ilk arkeolojik çalışma olma özelliğini taşıyor. 1980’lerin sonlarında ve 1990’ların ortalarında yapılan önceki kazılar, sitenin önemini ortaya koymuş ancak sınırlı sayıda yayınlanmış araştırma üretmiştir.
Araştırmacılar, modern kazı tekniklerinin ve daha hassas bilimsel yöntemlerin uygulanması için siteye geri dönmenin bir fırsat olduğunu belirtiyorlar. Yeni karbon örnekleri zaten Amerika Birleşik Devletleri’ndeki bir laboratuvara gönderilmiş olup, gelişmiş tarihleme yöntemleriyle seramik üretiminin kronolojisinin daha da netleştirilmesi bekleniyor.
Daha doğru tarihler, aynı zamanda arkeologların Cerro Mayal ile Chicama, Moche ve Jequetepeque vadilerindeki diğer Moche yerleşimleri arasındaki değişim ağlarını takip etmelerine yardımcı olabilir.
Ekip, seramik üretiminin ölçeğinin yerel talebi aşmış olabileceğine inanıyor. Bu durum, atölyelerin aynı zamanda komşu topluluklara da seramik sağladığını gösteriyor.
Bir olasılık, Cerro Mayal’ın, programın son altı yıldır araştırdığı bir diğer Geç Moche yerleşim yeri olan Licapa II’deki seramiğin üretimini üstlendiği.
“Cevaplamaya çalıştığımız sorulardan biri, Licapa II’de bulunan seramiklerin nerede üretildiği,” dedi Tantaleán. “Cerro Mayal, uzun zamandır en güçlü adaylardan biri.”
Cerro Mayal, Casa Grande şeker şirketi tarafından sahip olunan arazide yer aldığı için yağmalama ve işgale karşı savunmasız kalmıştır. Araştırmacılar, sitenin daha fazla zarar görmeden belgelenmesi için yeni araştırmaların yapılmasına umut besliyor.
Bu yılki kazıların 100 metrekarelik bir alanı kapsaması planlanıyor ve bu da Cerro Mayal’de şimdiye kadar yapılan en büyük arkeolojik araştırma olma özelliğini taşıyor. Araştırmacılar, kazı alanının genişletilmesiyle sitenin düzeni hakkında daha iyi bir anlayışa sahip olmayı ve Moche seramik üretiminin ekonomik, teknolojik ve sosyal yapısını anlamayı umuyorlar.
Proje, Ulusal San Marcos Üniversitesi ve Peru Arkeoloji Çalışmaları Enstitüsü tarafından finanse ediliyor. Bu proje, antik Peru’nun en başarılı uygarlıklarından birinin seramiklerini nasıl ürettiğini ve dağıttığını yeniden inşa etme çabalarının bir parçasıdır.
Henüz yorum yok