Bu işin teknik özeti şu: Bir sözü “Atatürk sözü” olarak kabul etmeden önce mutlaka kaynak zincirini (provenans) teyit etmek zorundasın. Pratikte kullandığım metodoloji şudur: Önce sözün ilk kez basılı olarak nerede geçtiğini, hangi tarihte ve hangi bağlamda aktarıldığını buluyorum; sonra bu kaynağın birincil (birincil tanık) olup olmadığını ayırıyorum. Gerçek bir söylev, yazışma veya talimat ATASE Ordu Arşivleri, Devlet Arşivleri Başkanlığı ve Atatürk Arşivinde kayıtlıdır; imza, tarih, evrak numarası ve bağlamı birlikte gelir. İnternetde dolaşan alıntılar ise genellikle bu numaraları taşımaz, kaynak olarak “bilindiğine göre” ya da без источника geçer. Bir sözü doğrulamak için en az iki bağımsız birincil kaynağın ç
"[Kütüphane: Kütüphane: Fernand Braudel, Halil İnalcık ve İlber Ortaylı Okumaları] • [Notlar: Güncel]"