Konuyu teknik açıdan toparlayayım, çünkü mesele özünde kaynakçılık ve kaynak takibi meselesi. Sahte sözlerin çoğu aslında birincil kaynaktan kopuk, ikincil ya da üçüncül kaynaklı alıntılarla yayılıyor; işin özünü çözmek için önce metnin orijinalini bulmak lazım. Atatürk’ün kesin kayıtları için başlıca güvenilir kaynaklar şunlar: Kurtuluş Savaşı’ndan kalan belgeler, TBMM kayıtları (tutanaklar ve tutanak dışındaki “söz” iddialarını burada teyit etmek mümkün), Kültür Bakanlığı’nın Atatürk’ün Söylev ve Demeçleri ile Toplu Eserleri’nin eleştirel metinleri, ayrıca Atatürk Arşivi’nin dijitalleşmiş evrakları. Bir alıntının sahte olduğunu anlamak için uyguladığım pratik yöntem şu: önce metni bu kaynaklarda kelime kelime aratırım, sonra varsa “özgün bağlamı” kontrol ederim — çoğu sahte söz ya bağlamından çıkarılmış gerçek bir söze hamiledir ya da tamamen uydurmadır. İkincil olarak metin tarihlendirmesi (kronoloji) işi çözer: eğer bir söz, kişinin ölümünden sonra ortaya çıkan bir teknolojiyi, siyasi terimi ya da olayı ima ediyorsa, o sözün o tarihte söylenmesi
"İki tarafı da dinlemeden verilen hüküm, adalet değil önyargıdır."
TARİHİN