XVII. Yüzyıla Ait Gemiler Yeni Dünyaya Ne Taşıyordu?

Amerika’nın keşfi, Avrupalılar için tamamen yabancı halklar ve kültürler içeren bilinmeyen bölgelerin bulunması bakımından yalnızca bir devrim değil, aynı zamanda denizcilik gibi farklı alanlarda da büyük bir canlanma sağladı.

Amerika Yeni Dünya‘daki İspanyol kolonilerini iletişim kurmak, kontrol etmek ve yönetmek amacıyla Flota de Indias (Hint Filosu) sistemi oluşturuldu. Bu sistemin amacı, Atlantik Okyanusu’nun her iki yakasında deniz ticareti ve mal taşınmasını korumaktı. Bu ticari ilişkinin yürütülmesi için Casa de Contratación (Ticaret Evi) kuruldu ve tüm faaliyetleri Sevilla’ya merkezlendi. Bu sistem XVI. yüzyılda işler hale geldi ve XVIII. yüzyılın ikinci yarısına kadar sürdü.

Amerika’dan Avrupa’ya olan akım, altın ve gibi değerli metallerin, patates ve kakao gibi gıdaların ve hızla Eski Dünya’da yayılan tütün gibi ürünlerin keşfiyle oldukça önemliydi. Buna rağmen, Europa’dan da çeşitli maddi mallar taşınıyordu.

Bu sevkiyatlar gerekiyordu çünkü Amerikan medeniyeti Avrupalılar için bilinmeydi ve birçok ürün bu bölgede mevcut değildi. Ayrıca, kıtanın mal üretimi için yeterli altyapının olmaması, bu ürünlerin çoğunun taşınmasını zorunlu kılıyordu. Son olarak, geri dönüş yolculuklarında altın ve gibi metalleri ve Eski Dünya’dan ham maddeleri getirmek için kullanılıyordu. Dolayısıyla ürünler, gemilerin dönüş yolculuklarından yararlanmak amacıyla bir değişim aracı olarak da kullanılıyordu. Nitekim İspanyol Kraliyeti, bu malları satın almak zorunda olan kolonilere ticari bir monopol dayattı.

Bu bağlamda, mal envanterleri büyük önem taşır çünkü taşınan ürünleri kaydeden ve özgünlüğünü garantileyen başka bir yasal mekanizma yoktu. Bu envanterlerle, yüklenen çeşitli ürünlerin çeşitliliğini öğrenebilir ve böylece XVII. yüzyıl Amerikan kıtasının günlük hayatına dair derinleşebiliriz.

En dikkat çekenler

Gıdalar alanında yalnızca pirinç ve şeker gibi kıta Amerikan iklimine son derece uygun şekilde uyum sağlayan temel ürünler gönderilmedi; aynı zamanda safran, muskat, tarçın, karabiber ve zencefil gibi baharatlar ve baharatlar; zeytinyağı ve sirke gibi soslar; zeytin ve kapari gibi turşular; ceviz, badem ve hurma gibi kuruyemişler; elma gibi meyveler de geldi. Ayrıca raf ömrünü uzatan konserveler de eksik olmadı.

Üstelik bölgede Avrupa’dan beri oldukça popüler olan anason, kırmızı şarap ve beyaz şarap gibi içecekler de taşınıyordu.

Bir diğer önemli alan tekstildi; çünkü İspanya önemli üretim atölyelerine sahipti. Angeo, anafaya, beatilla, brokar, cordoban ve estameña başta olmak üzere her türlü kumaş ve bez türü gönderiliyordu. Aynı zamanda badana, becerro, cabritilla ve gamuza gibi deriler de geldi.

Yalnızca hammadde gönderilmiyordu. Bunu, ticari mal envanterlerinin giyim eşyalarıyla dolu olmasından biliyoruz. Dönemin belgeleri almillas, basquiñas, gömlekler, zamarros, gorgueras veya jupón gibi kıyafetleri yansıtıyor. Buna başa giyilen eşyalar, boneler, şapkalar veya şapkalar ile birlikte borceguíes veya pantuflas gibi ayakkabılar da dahil ediliyordu.

Kıyafetler pasamanos, gargantillas, alamares veya bordadura gibi çeşitli süslemeler – ve anillos, sortijas, ahogadores veya diamantes gibi mücevherlerle tamamlanabiliyordu.

Bu alanda chaquira öne çıkıyordu; İspanyolların yerlilere sattığı süslemeler yapmak için çeşitli hammadde boncukları birleştirme sanatı.

Chaquira kolye, Brezilya’daki Museu Paranaense’de bulunuyor. Wilfredor/Wikimedia Commons, CC BY-SA

Farklı alanlardan diğer nesneler ve aletler

Aynı zamanda, ev eşyalarının taşınması da oldukça yaygındı. Gemilerde yataklar, yataklar, minderler, battaniyeler, çarşaflar, sofra örtüleri, yastıklar, aynalar veya yan masalar yanı sıra anahtarlar, anahtarlıklar, tencereler, ziller, mumluklar, şarap botları veya kilitler taşınıyordu; ancak Amerikada bunları bulamamak, Avrupa sosyal statüsünü ve Eski Dünyanın adetlerini korumak için bunları götürmek zorunda bırakıyordu.

Sanayiin eksikliği ile demir ve çeye sahip olma gerekliliği, çeşitli türde alet ve gereçlerin Amerikaya taşınmasının nedenini bir kez daha açıklıyor. İnşa, marangozluk, metalurji veya tekstil için hatta Avrupa kökürlerinin ve hayvancılığının tanıtımı için vazgeçilmezdiler. Bu yüzden çiviler, iğneler, damıtım için alçı, pense, toprak için almocafres, menteşeler ve berber lancetaları bulunuyor.

Envanterde görünen diğer ürünler avcılık, müzik veya ulaşım, savaş ve ticaret için temel olan at dünyası ile ilgili. Triaca adı verilen, temelde afyonadan yapılan bir ilaç ya da tümörleri yumuşatmak için bir merhem olan diaquilón gibi ilaçlardan ve lanceta adı verilen, bir tür cerrahi bıçak olan nesnelerden eksiklik yoktu.

Kiremit üretimi için agárico, İspanyaya geri gönderilen külçeler ve coinlerin kalitesini kontrol etmek için aguafuerte ve tekstil sanayiinde ya da yazı tintaları üretmek için caparrosa (bir bakır, demir ya da çinko sülfatı) da belgelenmiştir. Aynı şekilde, azarcón (turuncu renkli), bol arménico (kırmızımsı bir kil) ya génuli (sarı renkli bir pigment) gibi resimle ilgili mallar da Yeni Dünyada sanatsal ve el işi üretimini geliştirmek için kullanılabilirdi.

Savaş ve din

Saldırmak ya da savunmak için, yerleşimciler belirli askari nesnelere ihtiyaç hadiler. Burada, tüfek benzeri bir silah olan arcabuz, kılıç benzeri alfanje, hançerler ve kılıçlar gibi silahları buluyoruz.

Aynı zamanda, yerli halkların Hıristiyanlaştırılmasının önemi nedeniyle dini unsurlar da mevcuttu. Bunlar arasında, bir ibadet nesnesi olan agnusdei, aydınlatmalı kristal haçlar ve yeni kiliseleri süslemek ile koloni halkı arasında bu inancı yaymak için katolik konulu tablolar yer alıyor.

Bu, XVII. yüzyılda İspanyol topraklarından Amerika kıtasına gönderilen çok sayıda eşyanın kısa bir örneğidir. Yalnızca bu yolculukların ulusal ekonomi için önemini yansıtmakla kalmaz, aynı zamanda, başta, Yeni Dünyanın yaşadığı derin üretimsel, teknik ve kültürel dönüşümü de ortaya koyar.

Bu tür daha fazla makale almak ister misiniz? Suplemento Cultural’a abone olarak güncel kültürel gelişmeleri ve sanat + insanlık editörümüz Claudia Lorenzo tarafından seçilen en iyi tarih, edebiyat, sinema, sanat veya müzik makalelerinden bir seçki alın.

• XVII. yüzyıl

Yazar

1. Dil öğretmeni ve araştırmacı, Valladolid Üniversitesi

Dil öğretmeni ve araştırmacı, Valladolid Üniversitesi

Açıklama beyanı

Javier Mora García, bu makaleden yararlanacak herhangi bir şirket veya kuruluş için çalışmamakta, danışmamakta, hisse sahibi olmamakta veya bundan fon almamakta ve akademik görevi dışında açıklanmış herhangi bir ilgili bağlantı yoktur.

Ortaklar

Valladolid Üniversitesi, The Conversation ES üyesi olarak finansman sağlamaktadır.