Orta Çağ turnuvaları yalnızca güç ve beceri yarışlarından ibaret değildi. Kapsamlı gösterilerden beklenmedik çatışmalara kadar uzanan bu etkinliklerde, Steven Muhlberger Orta Çağ’da atışma ve turnuvaların ne kadar öngörülemez olabileceğini ortaya koyuyor.
Orta Çağ’da popüler olan birçok silahlı gösteri, şövalyelerin askeri becerilerini pratik yapmalarına, yeteneklerini sergilemelerine ya da yenilen rakiplerin teslim ettiği atlar veya zırhlar gibi ödüller kazanmalarına olanak tanıyan basit faaliyetlerden doğdu. Ancak zamanla bu gösteriler, soyluların zengin ve önemli üyeleri tarafından sponsorluğunu üstlendiği ve katıldığı, yine elit katılımcılardan oluşan seyircilere sunulan daha büyük ve daha görkemli etkinliklere dönüştü. Sonraki dönemlerin turnuvaları ve atışmaları, çoğu zaman diplomasi, dramatik canlandırmalar ve savaşın bir araya geldiği uluslararası buluşmalardı. İşte biz de bu silahlı gösterilerden bazı dikkate değer örnekleri inceleyeceğiz.

Ulrich von Liechtenstein: Venus ve Kral Arthur Temalı Atışma
Codex Manesse’den Ulrich’in portresi

Çoğu okuyucunun, filmin kahramanı Bir Şövalye‘nin Öyküsü (A Knight’s Tale) aracılığıyla Ulrich von Liechtenstein’ı tanıdığını düşünüyorum. Ancak kim bilir ki Ulrich’in gerçek bir kişi olduğunu? Tıpkı filmin Ulrich’i gibi bir atışma tutkunuysa, aynı zamanda atışma turlarında rol yapmayı olağanüstü bir at biniciliği becerisiyle birleştiren öncülerden biriydi.

Tarihi Ulrich, hayatının iki aşamasında Almanya ve İtalya boyunca atışma becerisini sergilemek için atına atlayıp karşısına çıkan herkesle mücadele etmeye karar veren, oldukça önemli bir kişiliğdi. Ona katılan ve kendisini arayan çok sayıda şövalye daha vardı. Bu yarışmaların ayırt edici özelliği, Ulrich’in kostümlü bir şekilde mücadele etmesiydi. Ulrich, arkadaşları ve seyircileri, dönemin son derece popüler olan Arthurian edebiyatından etkilenmişti. 1227’de Hanım Venus (Frau Venus) kılığına büründü; 1240’ta ise Kral Arthur rolünü canlandırdı. Bu atışmalar keyifli etkinlikler gibi görünse de, kuşkusuz oldukça fazla atışma içermişti.
Hem’de Arthurian Turnuvası (1278)
Bayerische Staatsbibliothek München Cod. germ. 51 fol. 46r
Ulrich’in seferleri etkileyiciyse, 13. yüzyıl aynı zamanda daha büyük ve daha görkemli Arthur temalı gösterilere de tanıklık etti. Yuvarlak Masa olarak adlandırılan bu etkinlikler, pek çok durumda Ulrich’in zaten etkileyici olan yapısından daha karmaşık hikayeler içeriyordu. 1278’de Hem’de turnuva atıcılarına, sponsorların ve yakınlarının başrolü üstlendiği bir Arthur temalı atışma ile müzikal gösteriler sunuldu; sonrakiler arasında öne çıkan Artois Kontu Robert de vardı. Bölgesel soylular için ve onların düzenlediği bir etkinlikti; arkadaşları ve bağlıları dahil. Tüm unsurlar soyluluğu tanımlamaya yönelikti; bu 13. yüzyıl Yuvarlak Masa etkinliklerine katılanlar, gerçek savaşta oldukları kadar kültürel prestij kazanmaya da ilgi duyuyor olabilir.
St. Inglevert’te Bir Ay Boyunca Atışma (1390)
Ingelvert turnuvası. British Library MS Harley 4379 f. 43
13. yüzyıl turnuva üzerine dramatik varyasyonlar sergilediyse, 14. yüzyıl bireylerin yeteneklerini sergilemelerine olanak tanıyan atışmaya adandı. Yüz Yıllık Savaş’ın ilk yıllarında savaşçılar, tröstlerden şöhretlerini yaymak için yararlanıldı.
İngiltere ve Fransa arasındaki bir tröstün ardından, Kral VI. Charles’ın üç odabaşı, genç ve saldırgan monarşinin Fransız silahlarının üstünlüğünü gösterecek büyük bir atışma düzenlemesine ikna etti. Bu üç odabaşı, Genç Boucicaut, Renaud de Roye ve Lord de Sempy, herhangi bir rakiple karşılaşacaktı. Aslında bir ay içinde yaklaşık yüz yabancıyı yenmeyi başardılar. Eylemi organize etmeye ve finanse etmeye yardımcı olan Fransız sarayı, Tunus’a karşı bir haçlı seferi kapsamında Fransız ve İngiliz işbirliğini de içeren sonuçtan memnundu.
Bir Şövalye Hakemleri Meydan Okudu: Onur Geçidi (1434)
Orta çağ bir şövalyesini betimleyen fil dişi bir satranç taşı. Görsel: Metropolitan Museum of Art hizmetinde
15. ve 16. yüzyıllarda giderek daha fazla turnuva düzenlendi. Bu gösterişli etkinliklerin bir örneği, kendisine özel bir turnuva düzenlemeyi üstlenen öne çıkan Kastilyalı bir şövalye olan Suero de Quiñones tarafından organize edilenlerdi. Katılımcılar, giderek ayrı bir spora dönüşen bir şey için tasarlanmış ekipman ve zırh kullanıyordu. Suero kuralları yazdı ve kendisi ile bir turnuva ortağı için özel kurallara göre birbirleriyle mücadele ettikleri ayrı bir yarışma düzenleyerek etkinliğe kişisel damgasını bastı. Bunu, işe aldığı hakemlerle görüşmeden yaptı ve bu da bu kuralların kullanılabileceğine dair uzun süren bir tartışmaya yol açtı.
Kesinlikle şehrin konuşul konusu olmuş olmalı bu olayda, hakemler yetkilerini savundu ve Suero kovuldu. Sonunda Suero, destek vermek için kendi grubunu çalmaya gönderdi. Hakemler bundan hoşlanmadı ve müzisyenleri hapsedilecekle tehdit etti. Birkaç müzakere daha sonrasında Suero geri çekildi.
Tavşancıl Bayramı: Lille’de Turnuva ve Haçlı Seferi (1454)
1454’te Lille’de düzenlenen Tavşancıl Bayramı’nda, Burgonya Dükü iyi niyetli Philip ve sarayı, Osmanlılara karşı bir haçlı seferini desteklemeye söz verdi. 16. yüzyıldan, ismi bilinmeyen bir sanatçıya ait altı parçalık bir tablo ile betimlenmiştir. Rijksmuseum, Amsterdam.
Turnuva ve turnuvaların en erken dönemlerinden itibaren, bu etkinlikler şövalyelerin dostlarıyla ve yabancılarla tanışmaları için önemli olduğu kadar başka amaçlar için de bir araya gelme alanlarıydı. Turnuvalar ve organizasyonlar daha üst soylularla ilişkilendirildi ve en üst düzeyde diplomatin yapıldığı ortamlar oldu. Bu tür bir buluşmanın en ünlü örneklerinden biri, Lille’de düzenlenen Tavşancıl Bayramı (1454) idi. Bu, Osmanlılara karşı ve muhtemelen 1453’te kendilerine düşen Constantinople’ı geri kazanmayı planlayan çok uluslu bir haçlı seferi düzenleyen başlıca Hıristiyan liderlerin bir araya gelmesiydi.
O etkinlik olağanüstüydü; daha önce daha küçük biçimlerde kullanılan gösteri unsurlarını içeriyordu. Feast salonundan geçiş yapan canavarlar, esaret altındaki Kutsal Kilise’yi temsil eden ağlayan bir genç kadın taşıyan ve önünde bir filin yürüdüğü dev bir canavar dahil olmak üzere dikkat çekerdi. Gösteriler çok daha genişliydi ve bu gösteriler arasında Haçlıların, önerilen sefer’e kendilerini adadıklarını belirtmek için yemin ettikleri bir bıldırcınıyı da içeriyordu.
Bu bir düello muydu? Kesinlikle, Kuş Şövalyesi olarak Adolf von Cleves’in katıldığı bir düello içeriyordu. Dikkat çekmesi gereken şey, bir düellonun, bir turnuvanın ya da bir pas d’armes’in, ciddi bir taahhüde dikkat çekmenin standart bir yolu olmasıydı. Bu savaşçı pratiklerin neredeyse kutsal bir ritüele dönüştiğini gösteriyordu.
Steven Muhlberger, Nipissing Üniversitesi’nden emekli olmadan önce Geç Antik Çağ, demokrasinin tarihi, İslam tarihi ve şövalyelik çalıştı ve bu konuları öğretti. En son akademik çalışmaları arasında Freelance Academy Press tarafından yayımlanan İyi Dük Louis II Bourbon’un Kroniği yer alıyor.
Medievalverse’a abone olun
- Orta Çağ turnuvalarında ve düellolarında dikkat çeken anlar
- Sadece Eğlence İçin Savaşmak? 14. Yüzyılın Resmi Silah Eylemlerinde Ne Sıradaydı?
- Orta Çağ turnuvaları ne zaman ters gider!
- Yeni Orta Çağ Kitapları: İyi Şövalye Jacques de Lalaing’in Eylemleri Kitabı
- Gelin! Hemen Gelin! Orta Çağ Turnuva Duyuruları
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔





1 yorum