LEIDEN, HOLLANDA – Yeni bir araştırmaya göre, Alex Tutwiler ve Rachel Schats liderliğindeki Leiden Üniversitesi ekibi, 17. ve 19. yüzyıllar arasında Hollanda’da yaşamış 140’tan fazla çocuğun omurga kemiklerini inceledi. Bu çocuklar, hem kırsal süt çiftliklerinde peynir ve süt taşıyarak çalıştılar, hem de günlerini iplik eğirme, dikiş ve dokuma gibi işlerle geçiren şehir fabrikalarında görev aldılar. Araştırmacılar, bu çocukların kemiklerini, fiziksel iş yükü taşımayan, daha iyi şartlarda yetişen çocukların kemikleriyle karşılaştırdı.
“Dürüst olmak gerekirse, çok üzücüydü,” diye belirtti Tutwiler. Çocukların kalıntıları üzerinde, aşınmış omurga eklemleri, omurların kenarlarında oluşan kemik çıkıntılar ve omurga disklerinde çukurlar tespit edildi. En büyük hasar, özellikle ağır yükleri sürekli taşıyan çocukların kemiklerinde görüldü. Fabrikalarda çalışan çocuklarda da bel ağrıları gözlemlenirken, daha iyi şartlardaki çocuklarda ise bu durum at binme, oyunlar veya uzun saatler boyunca hareketsiz bir şekilde ders çalışma gibi aktivitelerden kaynaklanıyor olabilir.
“Hollanda’da bu dönemde çocuk işçiliğinin tarihi kayıtlarını okumak bir şey, ancak çocuk işçiliğinin büyüyen kemikler üzerindeki etkilerini gerçekten görmek tamamen farklı,” diye sonuçlandı Tutwiler. Bu araştırmayla ilgili daha fazla bilgiye adresinden ulaşabilirsiniz. Orta Çağ Hollandası’ndaki sanitasyon koşulları hakkında bilgi edinmek için ise “Letter from Leiden: Of Cesspits and Sewers” başlıklı makaleye göz atabilirsiniz.
Henüz yorum yok