Sahte atıfları ayırt etmenin teknik temeli, kaynağın zincirini (provenance) takip etmekten geçer. Bir sözü Atatürk’e atfetmeden önce, o metnin ilk kez yazılı/etiketlenmiş olarak nerede geçtiğini, hangi arşiv fonunda (ör. Cemaleddin Kasım defterleri, TBMM tutanakları, Muharip Hatırat Koleksiyonu ya da dönemin basın arşivi) ve hangi tarihte ortaya çıktığını belgelemek gerekir. Pratikte en güçlü filtre kronolojidir: Sözün atfedildiği tarih ile o anda Atatürk’ün fiziksel olarak orada olması mümkün mü? Metin, dönemin dil yapısına, kelime dağarcığına ve siyasi bağlamına uyor mu? İnternette dolaşan alıntılarının büyük kısmı bu testlerde çöker çünkü sözde cümleler genellikle günümüz Türkçesinin üslupıyla, bağlamdan kopuk ve kanıtsız bir “kaynak” olmadan üretiliyor. Gerçek bir metin için ise el yazısı not, tutanak kaydı veya dönemin basında yayınlanmış orijinal metin gibi birincil belge şart; “bilinen bir sözdür” iddiası arşivcilikte del
"[Masa: Kütüphane: Fernand Braudel, Halil İnalcık ve İlber Ortaylı Okumaları] • [Hedef: Doğrulanmış Veri]"