Amerikan İç Savaşı sırasında, genç bir kız Konfederasyon’un en ünlü casuslarından biri haline geldi. Belle Boyd, zekâsını, bağlantılarını ve 19. yüzyıl Amerikan toplumu içindeki kadınlara yönelik ayrımcılığı kullanarak, Thomas “Stonewall” Jackson gibi Güney generallerine önemli istihbarat sağladı. Eylemleri nedeniyle tutuklanıp hapsedildi, ancak asla ideallerinden vazgeçmedi. Savaşın ardından, ününü ikinci bir kariyer olarak, konuşmacı ve yazar olarak kullandı.
Erken Yaşam
Belle Boyd, 9 Mayıs 1844’te Benjamin ve Mary Boyd’un çocuğu olarak dünyaya geldi. Çocukluğunu Virginia (şimdiki Batı Virginia) eyaletindeki Martinsburg’da geçirdi. Çocukluğu pek dikkat çekici değildi. Aslında, gençlik yılları Güney’in yüksek toplumu çocuklarının yaşam tarzına benziyordu. İlkokula gitti ve daha sonra Baltimore, Maryland’de eğitimini tamamladı; burada Güney toplumundaki bir kadının beklentilerini öğrendi.
Güney’in diğer kadınları gibi olmaya hazırlanırken, hayatın farklı planları vardı. Benjamin Boyd, evinde bir otel işletiyordu. 1861’de Birleşik Devletler Ordusu şehri işgal ettiğinde, Benjamin’in oteli savaş çabaları için kullanıldı. Otelde kalan Birleşik Devletler ordusu askerleri, Boyd’un odasındaki Konfederasyon bayraklarını fark ettiler.
4 Temmuz 1861’de, Birleşik Devletler birlikleri annesinin ve kız kardeşinin bulunduğu eve girerek bayrakları kaldırmaya çalıştılar. Bir asker annesini ittiğinde ve ona hakaret ettiğinde, 17 yaşındaki Belle bir tabanca alarak onu vurdu. Asker kısa süre sonra öldü. Birleşik Devletler ordusu yetkilileri olayı meşrulaştırdı ve onu suçsuz buldu, ancak bu olay hayatını değiştirdi. Hemen hem merak konusu oldu, hem de gözetim altında tutuldu. Belle, dikkatleri üzerine çekmek yerine, bu duruma uyum sağladı.
O andan itibaren, babasının otelinde kalan Birleşik Devletler askerlerinden bilgi toplamaya başladı ve bunları Konfederasyon’a iletmeye başladı. Zengin bir köle sahibi aileden gelen Belle, iyi bir eğitim almıştı; hatta Mount Washington Kızlar Koleji’nde okumuştu. İstihbarat işleri stratejik bir planlama sonucu değil, öfke nedeniyle başlamıştı. Ancak, Birleşik Devletler subaylarına erişimi, diğerlerinin sahip olmadığı fırsatlar sunuyordu. Parlorlarda ve askeri kamplarda nasıl davranacağını biliyordu ve 19. yüzyılın kadınlara yönelik ayrımcılığını kendi avantajına kullanmayı biliyordu.
Bu dönemdeki erkekler, bir kadının, özellikle de yüksek toplumdan gelen bir kadının casusluk yapabileceğine inanmıyordu. Ancak, kısa sürede Belle’in Birleşik Devletler yüksek komutanlığının dikkatini çekecekti.
Stonewall için Genç Bir Casus
Aynı gece, 15 kilometre uzaklıktaki Konfederasyon hatlarına bilgi götürdü. İstihbaratı General Thomas “Stonewall” Jackson’a ulaştı; o da bunu kullanarak Front Royal Muharebesi’nde zafer kazandı. Jackson daha sonra Belle’e kişisel bir not gönderdi ve ona yardım etmek için bir grup süvari atlı tahsis etti. Belle, bu notu gururla gösterdi ve Jackson’ı “kahramanı” olarak tanımladı. Bu onun Konfederasyon’daki ününün zirvesiydi. Richmond, Virginia gazeteleri onu “Konfederasyon’un Kleopatra’sı” olarak adlandırdı ve ünlüsü arttı. Belle resmi bir casusluk örgütünün parçası değildi; bağımsız olarak çalışıyordu ve bağlılığı ve kişisel inançlarla motive oluyordu. Hem salonlarda hem de askeri kamplarda hareket edebilmesi, onu benzersiz şekilde etkili kılıyordu. Ancak, uzun süre geçmeden yakalanacaktı.
Tutuklama
Belle Boyd’un faaliyetleri sonunda çok fazla dikkat çekti. Temmuz 1862’de, Birleşik Devletler yetkilileri onu casusluktan suçladı ve Washington DC’deki Old Capitol Hapishanesi’ne gönderdi. Hapishane daha önce bir pansiyon olarak kullanılmıştı; savaş sırasında ise hem casusları hem de Konfederasyon subaylarını barındırıyordu.
1861’de Lincoln, “Habeas Corpus”u askıya aldı. Bu sayede, Belle ve onun gibi diğerleri yargılanmadan uzun süre hapis tutulabiliyordu. Bir ay orada tutuldu; odasında olmasına rağmen ziyaretçiler kabul ediyor ve mektuplar alabiliyordu. Kadın olması sayesinde bazı ayrıcalıklara sahipti, ancak Old Capitol Hapishanesi’ndeki koşullar ideal değildi.
Bırakıldıktan sonra, faaliyetlerine hızla devam etti. 1863’te Cincinnati, Ohio’da tekrar tutuklandı ve birkaç ay daha hapsedildi. Bu seferki koşullar daha kötüydü; hastalığa yakalandı ve sağlığının hızla bozulduğunu yazdı. Tutuklanmaları efsanesini artırdı ve çalışmalarını durdurmadı. Aksine, Konfederasyon sempatizanları arasında gizemini arttırdı.
Amerikan İç Savaşı’nın Romeo ve Juliet’i
Bir Shakespeare oyunundaki gibi, Belle Boyd bir Birleşik Devletler donanma subayıyla evlendi. 1864’te, savaşın sona ermesi için İngiltere’ye kaçmayı planladı. Gemisi Atlantik’e doğru ilerlerken, USS Connecticut tarafından durduruldu. Gemi üzerinde bulunan subaylardan biri Samuel Hardinge idi. Belle’in ünü onu takip ediyordu ve Birleşik Devletler ordusu tarafından tutuklandı. Daha sonra, Belle ve Samuel arasında bir ilişki başladı; serbest bırakıldıktan sonra evlendiler. Bu evlilik hem Kuzeyde hem de Güneyde tepkilere yol açtı. Konfederasyon sempatizanları için, en ünlü casuslarından birinin düşmana evlenmesi garikti. Kuzeyliler için ise, bir Birleşik Devletler subayının nasıl bir kadına aşık olabileceğini anlamak zordu. Ancak, Belle bu çelişkiyi göremiyordu; savaş onun için çok kişiseldi ve bittiğinde bağlılığı da sona ermişti.
Samuel Hardinge, evliliklerinden kısa süre sonra öldü ve kızları Grace doğdu. Yeni dul kalan Belle, Amerika Birleşik Devletleri’ne geri döndü. 1869’da tekrar evlendi; ancak kalbinde her zaman Samuel’i hatırladı.
Daha Sonraki Yaşam
Savaşın ardından, Belle Boyd ününü kullanarak kazanç sağladı. 1865’te, “Belle Boyd in Camp and Prison” adlı anılarını yayınladı. Bu eser, kurgusal bir çalışma olarak kabul edilse de, tarihçiler tarafından propaganda amaçlı yazıldığı düşünülüyor. Eser iyi satıldı; özellikle de Konfederasyon’un yenilgisinden sonra hikayelere özlem duyanlar arasında popülerdi.
Anılarının başarısı üzerine, ülke çapında konuşmalar yaparak ününü daha da artırdı. Döneme uygun kostümler giyerek savaşla ilgili hikayelerini anlatıyordu; bu performansları büyük ilgi gördü. Film ve televizyonun olmadığı bir dönemde, Belle’in anlattığı savaş hikayeleri, savaşı yaşamış kişilerin ağzından dinlemek isteyenler için eşsiz bir fırsattı. Küçük kasabalardan büyük şehirlere kadar birçok yerde gösteri yaptı.
Ölüm ve Miras
Belle Boyd, 1900 yılında Wisconsin’deki Kilbourne City’de, konuşma turunda kalp krizi sonucu öldü. Ölümü sırasında Virginia’daki savaş alanlarından ve gösteri sahnelerinden uzaktaydı; ancak hala seyahatteydi, konuşuyordu ve hikayesini anlatmaya kararlıydı.
Ölümünde de hayattayken olduğu gibi, bir sembol olarak kaldı. Bazıları onu idealleri için her şeyi riske atan bir kahraman olarak hatırlarken, diğerleri ise Konfederasyon’un yenilgisinden sonra bile propagandayla yüklü bir figür olarak görüyor. Belle Boyd, kadınlardan beklentilerin farklı olduğu bir dönemde, kendi yolunu çizdi. İdeallerine bağlı kaldı ve bu bağlılığı sayesinde unutulmadı.
Kaynak: The Collector History
