Vietnam’da Bir Asker, Yazmaktan Daha Kolay Olacağını Düşünüp Evine Mektubunu Kaydettirdi: 43 Dakikalık Tarihi Bir Belge

Mart 1969’da Piyade Er Frank Kowalczyk, Illinois’deki ailesine sesli bir mektup kaydetti. Kowalczyk’in Vietnam’daki görev süresi 11 ay 20 gün sürdü

İkinci Dünya Savaşı sırasında, yurt dışında görev yapan Amerikan askerleri, taşınabilir bir ses yalıtım kabine adım atıp sevdiklerine kısa bir mesaj kaydedebilirdi. Makine 78 devirlik bir plak oluşturduktan sonra asker, bu plağı evdekilere göndermek üzere bir zarfa koyabilirdi. Vietnam döneminde ise bazı askerler sesli mektuplar oluşturmak için daha yüksek doğruluklu makaralı kaydedicileri kullanıyordu; bunlar, duygusal, çoğu zaman komik, bazen de son derece samimi kayıtlardı.

Chicago’nun güney yakasından, Saigon yakınlarındaki Long Binh Üssünde görev yapan 21 yaşında bir Amerika Birleşik Devletleri Ordusu askeri olan Piyade Er Frank A. Kowalczyk, bunu denemeye hevesliydi. Başka bir askerden bir kaydedici satın aldıktan sonra, annesine evde göndermek üzere bir kaset kaydetti.

“Aklıma yatmak ve size mektup yazmak yerine kaset kullanmak geldi; çok daha kolay olurdu,” dedi Mart 1969’da, neredeyse 12 aylık görevinin ortasında, makaralı kaydediciye takılı bir mikrofona konuşarak. “Ne kadar yazmaktan nefret ettiğimi biliyorsunuz.”

·

Frank Kowalczyk’in Vietnam’dan Ailesine Sesli Mktubu

Kowalczyk, Vietnam’daki Long Binh Üssünde görev yapıyordu. Gönderdiği sesli kayıtta ağırlıklı konularla boş boş bakışlar iç içe geçiyordu: “Sanırım, buradaki hamam böceklerinin ne kadar büyük olduğunu merak ediyorsunuz. . . .”

Courtesy Frank A. Kowalczyk / National Postal Museum

Kayıt bir mektup olsaydı, Kowalczyk’in annesine yazdığı 8.600’ü aşan tüm sözleri yazması oldukça uzun bir sürerdi. Kasetin 43 dakikalık süresinde (annesi kendi mesajını kaydeder ve ona geri gönderirdi), Kowalczyk savaşın gerçeklerini—birçok durumda ise sıradanlıklarını—aktarırken, aynı zamanda Illinois’taki Calumet City’deki arkadaşları ve ailesi için dokunaklı sorular soruyor.

Biçim, mektuplardan farklı bir iletişim türünü de teşvik ediyordu: Neredeyse bilinç akışı monoloğu biçiminde Kowalczyk, babasının tekrar 12 saatlik vardiyalara dönüp dönmediğini ve kardeşlerinin okulda ve başka yerlerde nasıl olduğunu soruyor (“Billy hâlâ büyük Casanova mı, yoksa Paulie şimdi yerini aldı mı?”). Gelir vergisi beyannameleri hakkında bilgi alıyor ve komşu dedikodularına katılıyor, blok başındaki Carol’ın George ile evlenmemesini umduğunu söylüyor.

Washington, D.C.’deki Smithsonian Ulusal Posta Müzesi’nde bir edinme memuru olan Frank’ın kızı Manda Kowalczyk, babasının “ailenin en büyüğü olduğunu ve her zaman kardeşlerinin sorumlusu olduğunu” söylüyor. Şu anı hatırlıyor: “Babamın teyzem ve amcamı sormasını dinlemek … tam da babam gibiydi.”

Bazen savağın ağı circumstances koşulları Kowalczyk’in düşüncelerini böldü. Taburundan bir askerin, kimse onu kurtarmaya gelmediği için bir sığınağa kan kaybederek öldüğünü anlatıyor. Kayıt ayrıca, uzun Long Binh Üssü’nde çalışırken rahatsız olduğunu da gösteriyor; üst düzey subayların erleri işlerini ve yaşam alanlarını yönetmek ve “sana aptal sorular sormak” için meşgul tuttuğu komuta ve lojistik merkezi. “Geri oraya dönmek için sormaya devam edeceğim,” diyor. “Orada taciz yok. … Orada sana bir adam gibi davranıyorlar, burada yaptıkları gibi değil.”

Biliyor muydunuz? Vietnam Savaşı sırasında kaç mektup gidip geldi?

• 1968’de, 25. Piyade Tugayına hizmet veren Cu Chi’deki posta operasyonu, her gün 7.000 ile 12.000 pound arasında posta işlediğini bildirdi.

• Cu Chi, aynı zamanda evine gönderilmek üzere Tan Son Nhut Hava Postası’na günlük yaklaşık 1.000 pound posta gönderiyordu.

Bir noktada, geçen bir helikopterin gürültüsü ve uğultusu araya giriyor. “Savaştasın ve bu korkutucu, ayrıca çok gerçek,” Manda, babasının kaydına aktarılan bu anı değerlendirirken şöyle söylüyor: “Bu helikopterler Chicago’da değil. Bu Vietnam’da oluyor.”

“Bu, yazılı bir mektupta elde edemeyeceğiniz bir an,” diyor Ulusal Posta Müzesi’nde küratör olarak çalışan Lynn Heidelbaugh, kaydı 2011’de aileden edinirken “Mail Call” adlı araştırmayı yapıyordu ve bugün kalıcı bir sergi haline geldi. “Bu ses, bana göre her şeyi gerçeğe indirgedi.”

Manda, babasının kaydettiği kayıttan haberdardı ancak Smithsonian koleksiyonuna dahil olana kadar dinlediğini hatırlamıyor. Dönemin birçok askeri gibi babası da savaş deneyimleri hakkında pek konuşmuyordu ve yarım dünya uzakta yaptığı ses kaydı, sergiyi bahsetmesine kadar bir bodrumda saklı kaldı. Ancak 2024’te vefat eden daha yaşlı Kowalczyk, kaydı bağışlamaya hazırdı, eğer biraz şaşkın değildi.

“Bence bu ona sadece komikti,” diyor. “Birinin bunu istemesinin komik olmasıyla ilgili bir yorum yaptı—sadece hava durumu ve sineklerden bahsetmesi.”

Savaş dönemi yazışmaları, sahadaki askerler için olduğu kadar evdekiler için de sık sık bir tesavidir. Ancak Manda için, babasının genç bir adam olarak yabancıda bir asker olarak hayatı yönetmeyi öğrenirken yaptığı kaydı dinlemek, yerleştirmeden önce bile olduğu kişiye dair bir bakış kazandırdı.

“Benim bilemeyeceğim bir versiyonuydu,” diyor. “Sesini duyabilmek—bir Chicago aksanı var… ve onu duyduğunda, sadece eve benziyor.”

Şimdi Smithsonian dergisine sadece 19,99 dolar için abone olun

Bu makale, Smithsonian dergisinin 2026 Kasım sayısından bir seçkidir.

• Belize Ormanındaki Bu Antik Maya Metropolünde Arkeologlar, Orta Amerika Medeniyeti Hakkında Uzun Süredir Kabul Gören Mitleri Çürütüyor
  26 Ekim 2026
• Bir Gökbilimci Ekibi, Vincent van Gogh’un ‘Yıldızlı Gece’ Eserine İlham Veren Gökyüzünün Tam Olarak Ne Olduğunu Tespit Ettiğini Düşünüyor. Herkes İkna Değil
  23 Ekim 2026
• Bilim İnsanları İlk kez, Zor Yakalanır Nitelikte Bir Karşı Madde Parçacığını Tuzakladı ve Aylarca Onu İçinde Tuttu. Bu Onlara Kalıcı Bir Fizik Teorisi Test Etme İmkanı Sağlayabilir
  23 Ekim 2026
• Kasım Ayında American History’de Jazz Devi’ler, Yorktown Bayrağı ve Hmong Yeni Yılı
  23 Ekim 2026
• Florida’da Son Dönemde Geri Dönüştürülen, Frank Lloyd Wright’in Tek Planetaryumunda Kozmosun İçinde Kaybolun
  23 Ekim 2026