Irak’ın kuzeyindeki Nimrud’u inceleyen arkeologlar, 180 yıldan uzun bir süredir saraylara, tapınaklara ve kraliyet yapılarına odaklanmıştır. Yeni bir proje ise dikkati, çoğu Asur başkentinin halkının yaşadığı geniş alt şehre çeviriyor.
University of Udine liderliğindeki Nimrud Alt Şehir Arkeolojik Projesi, bölgeyi dronlar, manyetik sensörler, uydu görüntüleri ve yüzey araştırmalarıyla haritalandırıyor. Bu çalışma, kraliyet merkezinin ötesinde yeni bir bakış açısı sunuyor.
Kalhu olarak bilinen Nimrud, MÖ 879’da II. Aşurnasirpal döneminde Asur başkenti oldu. Şehir, mahkeme Dur-Sharrukin’e (şimdiki Khorsabad) taşınana kadar 707 BCE’ye kadar bu rolü sürdürdü.
Alt şehir, yaklaşık sekiz kilometre uzunluğundaki duvarların içinde yer alan 340 hektarlık bir alana yayılıyor. Arkeologlar, kazıların 1845 yılında başladığı zamandan beri burada çok az çalışma yapmıştır. Daha önce yapılan çalışmalar, 1980’lerin sonlarında Körfez Savaşı nedeniyle kesintiye uğramıştır.
Proje, eski uydu ve hava fotoğraflarını inceleyerek başladı; bunlar arasında U2 casus uçaklarının fotoğrafları ile CORONA ve HEXAGON görüntüleri yer alıyordu. Bu kayıtlar, duvarların, kapıların, sokakların ve farklı yerleşim seviyelerine sahip alanların işaretlerini gösterdi.
2025 saha kampanyası sırasında, ekip tüm alt şehrin ilk modern topografik haritasını çıkardı. Araştırmacılar, ayrıntılı bir hava fotoğrafı ve arazi modeli oluşturmak için bir drone ve diferansiyel GPS kullandı. Bu harita, daha sonraki saha çalışmalarına rehberlik etti.
Arkeologlar, yüzey araştırması için alt şehri 40 metre x 40 metre boyutundaki karelere ayırdı. Her kareden görünen çömlek parçaları toplandı ve buluntular coğrafi bir veritabanında kaydedildi. Harita, insanların nerede yaşadığını ve yerleşimin nasıl değiştiğini gösteriyor.
Çömlek parçaları, MÖ 14. yüzyılın ortasından 11. yüzyıla kadar olan Orta Asur dönemi ve Neo-Asur dönemi boyunca yoğun bir yerleşim olduğunu gösteriyor. Bölge, imparatorluğun çöküşünden sonra da faaliyet göstermiştir.
Araştırma, Sennacherib ve Aşurbanipal’e atfedilen beş adet yazıtlı tuğla ve parçalar ortaya çıkardı. Bu bulgular, şehrin uzun tarihi ve Asur devletiyle olan bağları hakkında ek kanıtlar sunuyor.
Proje ayrıca Nimrud’un su sistemine ilişkin yeni sorular ortaya koydu. Daha önceki araştırmalar, II. Aşurnasirpal döneminde inşa edilen Patti-Hegalli kanalının şehrin ana su kaynağı olduğunu göstermiştir. Yeni topografik veriler ise, şehrin beslenmesi için daha kuzeyde bulunan bir kanalın kullanılmış olabileceğini düşündürmektedir.
Manyetik araştırmalar da çalışmaya ek bir boyut kattı. Bu yöntem, yerdeki değişiklikleri ölçerek gömülü duvarları, sokakları, fırınları, çukurları ve diğer yapıları kazmadan tespit etmeye yardımcı olur.
Akropolis’in doğusundaki bir sektörde yapılan manyetik araştırmalar, planlı bir sokak ağı, yerleşim alanları ve daha büyük yapılar gösterdi. Bu sonuçlar, yüzeydeki buluntuları hala toprağın altında bulunan yapılarla ilişkilendirdi.
Alt şehir, araştırma için uygun koşullar sunuyor. Asur İmparatorluğu’nun çöküşünden sonra, Nimrud diğer büyük Asur başkentlerine göre daha az yeniden inşa edilmiştir. Modern tarım sadece toprağın üst 20 santimetre derinliğindeki kısmı etkilerken, şehrin çoğu hala yer altında korunmuştur.
Araştırmacılar, manyetik araştırmaları genişletmeyi, antik peyzajı incelemeyi ve hedefli sondaj çalışmaları ile daha büyük kazılar yapmayı planlıyor. Bu çabalar, invaziv olmayan yöntemlerle tespit edilen kalıpları test edecek.
Bu proje, Nimrud’un incelenmesinde bir dönüm noktası oluşturuyor. Arkeologlar artık sadece kraliyet yapılarına odaklanmak yerine, şehrin sokaklarını, evlerini, çalışma alanlarını, su sistemlerini ve kentsel yaşamın diğer yönlerini de kapsayan bütüncül bir resim çizmeye çalışıyor.
